وضو در فرات نماز در کربلا
| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
یوم الحسره
یكی از نامهای قیامت، یوم الحسرة است به این معنا كه انسانها در روز قیامت حسرت میخورند كه چرا آن كار را كردم؟ چرا این كار را نكردم؟ ای كاش آن كار را انجام نمیدادم، ای كاش این كار را انجام میدادم. و خلاصه این كه دائم با خود كلنجار میرود و اعمالش را بررسی میكند و انگشت حسرت به دهان میگیرد .
وقتی میبیند كه ارزش نماز اول وقت چقدر است افسوس میخورد كه چرا بی جهت نمازهایش را اول وقت نخوانده است؟ وقتی متوجه ارزش روزههای مستحبی میشود حسرت میخورد كه چرا روزهای كوتاه زمستان را كه میتوانسته روزه بگیرد را بی دلیل از دست داده است؟ هنگامی كه متوجه ارزش احترام به پدر و مادر میشود؛ غصه میخورد كه چقدر راحت از این راه میتوانسته توشه جمع كند و نكرده است. آنگاه كه به پرونده اعمالش مینگرد كه چه گناههایی با زبانش مرتكب شده، افسوس میخورد كه چرا در دنیا بر زبانش لگام نزده و آن را رها كرده تا هر چقدر میخواهد دروغ بگوید، تهمت بزند، غیبت كند و آبروی مردم را ببرد و ... وقتی ارزش مال حلال را مینگرد حسرت میخورد كه چرا در دنیا تمام همّ و غمش این بوده كه فقط مال و ثروت جمع كند و به فكر حلال بودن آن نبوده است. در قرآن آمده كه ظالم انگشت حسرت به دندان میگزد و میگوید: "وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا(1)؛ روزی که ظالم دستان خود را به دندان گزد و گوید: ای کاش راهی را که رسول در پیش گرفته بود، در پیش گرفته بودم." "لَقَدْ أَضَلَّنِی عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءنِی وَ كَانَ الشَّیْطَانُ لِلْإِنسَانِ خَذُولًا (3)؛ او [بود كه] مرا به گمراهى كشانید پس از آن كه قرآن به من رسیده بود. و شیطان همواره فروگذارنده انسان است." و خلاصه این كه برای جمیع اعمالش حسرت میخورد. اما افسوس و صد افسوس كه در آن روز، حسرت خوردن سودی ندارد و باید پاسخ اعمالش را بدهد و به خاطر اعمال ناپسند و گناهانش دچار غضب و عذاب الهی میشود. در آیهای دیگر از قرآن كریم آمده است: "اَنْ تَقُولَ نَفْسٌ یا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطتُ فِى جَنبِ الله"؛ آنگاه كه، هر نفسى كه به خود آید و فریاد واحسرتا! برآرد و گوید: واى بر من! كه امر خدا را فرو گذاشتم و فرمانهای خدا را انجام ندادم و در حق خود ظلم و تفریط كردم. (4) |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در دوشنبه هجدهم خرداد 1388 و ساعت 10:11 |
فاطمه عليها السلام در آستانه شهادت
فاطمه عليها السلام در آستانه شهادت
حضرت فاطمه عليهاالسلام بعد از پدر بزرگوارش چند ماهي بيشتر زندگي نكرد در همان مدت كوتاه بقدري گريه كرد كه او را يكي از بكائين زياد گريه كنندگان شمردند هيچگاه خندان ديده نشد گريه هاي زهرا علل و عوامل متعددي داشت مهمترين چيزي كه روح حساس و غيور بانوي بزرگ اسلام متعددي داشت مهمترين چيزي كه روح حساس و غيور بانوي بزرگ اسلام را ناراحت مي ساخت اين بود كه مي ديد ملت جوان اسلام از مسير حقيقي و طريق مستقيم ديانت منحرف شده در راهي افتاده كه پراكندگي و بد بختي از نتايج حتمي آنست ادامه مطلب |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388 و ساعت 17:22 |
ايستگاه دلهاي بيقرار حسين(ع) (حسينيه)
ايستگاه دلهاي بيقرار حسين(ع) (حسينيه) حسينيه يعني عطر صلوات رزمندگاني كه خسته و كوفته از عمليات برميگشتند تا با همعهد و پيماني ببندند كه تا راه دوستاني كه كفن از خون داشتند را ادامه دهند؛ يعني خاطره شربتها و چاييها، خندهها و شوخيهاي قبل از عمليات و گريهها و مرثيه فراق دوستان همرزم در بعد از عمليات، حسينية يعني سرزمين هيئتي كه حسيني شدند. ادامه مطلب |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388 و ساعت 10:31 |
لااللهاِلاالله
يکي از کلمات نماز که هميشه خواندهايم و تکرار کردهايم اين عبارت است اَشهَدُاَناِلااللهاِلاالله. هميشه هم گفتهاند اگر کسي آخرين کلامش در دنيا لااللهاِلاالله باشد خداوند آن فرد در بهشت جاي ميدهد
ادامه مطلب |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388 و ساعت 11:40 |
شعر شهید(جمال کبریا)
|+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 و ساعت 9:33 |
اهمیت مبارزه با نفس در عرفان و اسلام
یکی از مسائل مهم در مورد انسان کامل در مکتب عرفان، مسئله رابطه انسان با نفس خودش است. البته این مسئله در عین حال یک مسئله اسلامی هم هست، یعنی ما هم در زبان عرفا و اهل تصوف، و هم در تعلیمات عالیه اسلامی مسئله مبارزه با خودخواهی و خودپرستی و پیروی از هوای نفس را می بینیم و بلکه این تعبیر " هم در آنجا و هم در اینجا " تا اندازه ای تعبیر نادرستی است، برای اینکه عرفای اسلامی در این مسائل از خود اسلام الهام گرفته اند و همه تعبیرات، تعبیرات اسلامی است. در آنچه که تزکیه نفس نامیده می شود، با " خود " که در عربی به آن " نفس " گفته می شود مبارزه می شود، می گویند: " جهاد با نفس ". حتی " نفس " به عنوان یک دشمن درونی برای انسان تلقی می شود، چنانکه سعدی می گوید: تو با دشمن نفس هم خانه ای *** چه دربند پیکار بیگانه ای این تعبیر اقتباس از کلام مقدس نبوی است که فرمود: " «اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک» " خطرناکترین دشمنان تو همان نفس خودت است که در میان دو پهلویت قرار گرفته است. سعدی در گلستان می گوید: از عارفی معنی این حدیث را پرسیدند که چرا پیغمبر فرمود: «اعدی عدوک نفسک»؛ نفس خودت از همه دشمنها با تو دشمنتر و از همه نسبت به تو خطرناکتر است؟ آن مرد عارف اینطور جواب داد: برای اینکه اگر تو به هر دشمنی نیکی کنی و آنچه می خواهد به او بدهی با تو دوست گردد، الا نفس که هرچه بیشتر خواسته هایش را به او بدهی با تو دشمن تر می گردد. پس به چشم یک دشمن به نفس نگاه کرده اند و این نفس همان " خود " است، می گوئیم: " نفس پرستی " یا " خودپرستی ". |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در پنجشنبه سی ام آبان 1387 و ساعت 8:55 |
فضائل الامام الصادق (عليه السلام)به زبان عربی
فضائل الامام الصادق (عليه السلام)قال محمّد بن طلحة فيه: هو من عظماء أهل البيت وساداتهم، ذو علوم جمّة، وعبادة موفورة، وزهادة بيّنة، وتلاوة كثيرة، يتبع معاني القرآن الكريم، ويستخرج من بحره جواهره، ويستنتج عجائبه، ويقسم أوقاته على أنواع الطاعات، بحيث يحاسب عليها نفسه، رؤيته تذكّر بالآخرة، واستماع كلامه يُزهد في الدنيا، والاقتداء بهداه يورث الجنة، نور قسماته شاهد أنه من سلالة النبوّة، وطهارة أفعاله تصدع أنه من ذريّة الرسالة: نقل عنه الحديث واستفاد منه العلم جماعة من أعيان الأئمّة وأعلامهم، مثل: يحيى بن سعيد الأنصارين، وابن جريح، ومالك بن أنس، والثوري، وابن عيينة، وأبو حنيفة، وشعبة وأبو أيّوب السجستاني وغيرهم، وعدّواأخذهم عنه منقبة شُرّفوا بها وفضيلة اكتسبوها. ذكرأبو القاسم البغار في مسند أبي حنيفة: قال الحسن بن زياد: سمعت أبا حنيفة وقد سئل: من أفقه مَن رأيت؟ قال: جعفر بن محمّد، لمّا أقدمه المنصور بعث إليّ فقال: يا أبا حنيفة، إن الناس قد فُتنوا بجعفر بن محمّد فهيّيء لي من مسائلك الشداد، فهيّأت له أربعين مسألة، ثم بعث إليّ أبو جعفر وهو بالحيرة فأتيته. فدخلت عليه، وجعفر جالس عن يمينه، فلمّا بصرت به، دخلني من الهيبة لجعفر ما لم يدخلني لأبي جعفر، فسلّمت عليه، فأومأ إليّ فجلست، ثم التفت إليه، فقال: «يا أبا عبد الله هذا أبو حنيفة». قال: نعم، أعرفه، ثم التفت إليّ فقال: «يا أبا حنيفة إلق على أبي عبدالله من مسائلك فجعلت ألقي عليه فيجيبني فيقول: «أنتم تقولون كذا، وأهل المدينة يقولون كذا، ونحن نقول كذا، فربمّا تابعنا وربّما تابعهم، وربّما خالفنا جميعاً حتى أتيت علىالأربعين مسألة فما أدخل منها بشيء ثم قال أبو حنيفة: أليس أن أعلم الناس أعلمهم باختلاف الناس. عن مالك بن أنس: جعفر بن محمّد اختلفتُ إليه زماناً، فما كنت أراه إلا علي إحدى ثلاث خصال: إما مصلّ، وإمّا صائم، وإمّا يقرأ القرآن، وما رأت عين ولا سمعت أذن ولا خطر على قلب بشر أفضل من جعفر بن محمد الصادق علماً وعبادة وورعاً. وعن أبي بحر الجاحظ (مع عدائه لأهل البيت): جعفر بن محمّد الذي ملأ الدنيا علمه وفقهه، ويقال: إن أبا حنيفة من تلامذته، وكذلك سفيان الثوري، وحسبك بهما في هذا الباب. وأمّا مناقبه وصفاته تفوق عدد الحاصر، ويحار في أنواعها فهم اليقظ الباصر، حتى أن من كثرة علومه المُفاضة على قلبه من سجال التقوى، صارت الأحكام التي لا تدرك عللها، والعلوم التي تقصر الأفهام عن الإحاطة بحكمها، تُضاف إليه وتروى عنه. وقال ابن الصبّاغ المالكي:كا ن جعفر الصادق(ع) من بين إخوته، خليفة أبيه، ووصيّه والقائم بالإمامة بعده، برز على جماعة بالفضل، وكان أنبههم ذِكراً وأجلّهم قدراً، نقل الناس عنه من العلوم ما سارت به الركبان، وانتشر صيته وذكره في البلدان، ولم ينقل العلماء عن أحد من أهل بيته ما نقلوا عنه من الحديث. إنّك إذا تتبّعت كتب التاريخ والتراجم والسير تقف على نظير هذه الكلمات وأشباها، كلّها تعرب عن اتّفاق الأمّة على إمامته في العلم والقيادة الروحية، وإن اختلفوا في كونه إماماً منصوصاً من قبل الله عزّ وجل، فذهبت الشيعةإلى الثاني نظراً إلى النصوص المتواترة المذكورة في مظ انّها. |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در جمعه بیست و چهارم آبان 1387 و ساعت 21:9 |
ملك از القاب حضرت مهدى (ع) و به معناى آب روان در زمين است (1) . در قرآن آمده است:قل ارايتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن ياتيکم بماء معين (2) بگو اگر آب هاى سرزمين شما فرو رفت، چه كسى براى شما آب روان مى آورد؟ از امام رضا(ع) درباره اين آيه سؤال شد، حضرت فرمودند: "مأوكم يعنى ابوابكم "كه مراد از آن امامان هستندكه هركدام ابواب الهى بين او و خلق اويند (3). اگر هركدام از اين درهاى رحمت الهى بسته شود، سرچشمه حيات معنوى انسان بسته مى شود .امام محمد باقر(ع) نيز در تأويل آيه محل بحث مى فرمايد: آين آيه درباره امام قائم (ع) نازل شده است. مي گويد : اگر امامتان از شما غايب گردد و ندانيدكجاست چه كسى براى شما امام مى فرستد كه اخبار زمين و آسمان و حلال و حرام خدا را براى شما بياورد ادامه مطلب |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در جمعه بیست و چهارم آبان 1387 و ساعت 20:38 |
شهادت چیست؟
شهادت شهد شيرين رضاي حق است.
شهادت عبارت تمام وکمال اعتماد واعتقادبه خداست. شهادت تکامل وجودي روح پرخروش و جوشش ،ولي در عين حال مطمئن و آرام شهيد است. شهادت ارث بزرگ اوليـاء خداست. شهادت نهايت يک حماسه و ايثار است. شهادت غايت آرزوي رزمندگان راه خداست. شهادت فرياد رساي اسلام بر ظلم ظالمان است. شهادت ماية عزت مسلمين است و شهيد احياء کنندة اين معناست. شهادت بهاي زحمات ومشقات شهيد است. شهادت قد بلند کردن ،استواري و شکست ناپذير است . شهادت قتل در راه خداست. شهادت مردن نيست بلکه حياتي دوباره است. شهادت بانک رحيل تشنگان وصل بخداست و شهيدواصل به اين معناست. شهادت بشارت نابودي ظالمان و ستمگران است. شهادت پيام آور عزت وفتح است. شهادت اتمام حجت با کافران و ملحدان است . شهادت فيض عظما و فضلي از جانب خداست. شهادت وسيلة رسيدن به قرب حق تعالي و وعدة تخلف ناپذير سبحانه تعالي است. پس به اميد آنروز يعنــي شهـــــــادت ٌٌٌٌwww.Montazer03.blogfa.com |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در یکشنبه نوزدهم آبان 1387 و ساعت 14:10 |
سربند های فراموش شده
سربند های فراموش شده
من که پای هموتونم اگه امشب بتونم خودمونی براتون یه خورده روضه بخونم قصه امشب من صنعت شعری نداره مثل من غریبه و تو غصه ها کم می یاره ز شرار دل می سوزم به تمامی وجود بسم رب الشهدا یکی بود یکی نبود یک بود یک نبود زیر گنبد کبود روزای و جبهه و جنگ روزای قشنگی بود روزای قشنگی بود روزای سخت جدایی کاشکی جنگ تموم نمی شد می شدیم کربلایی توی جنگ و جبهه ها یه بچه کوچیک بودم نبودم جبهه ولی من به اونا نزدیک بودم خاطرات اون روزا هیچ وقت ز یادم نمی ره مرغ دل به یاد تابوت شهید پر می گیره مادری چشمش به در چرا عزیزم نیو مد بعد چند رو پسرش به روی دستا می اومد اما بعد جبهه ها ما از خوبا جدا شدیم لباس خاکی فراموش شد و بی وفا شدیم |+| نوشته شده توسط سید محمد تقی در شنبه بیستم مهر 1387 و ساعت 9:2 |
|
درباره وبلاگ
پوستر و عکس مذهبی شهادت انتظار رهبری عاشورا شهید منتظر نهج البلاغه قرآن امام حسین کربلا عاشورا شهید مهدی زین الدین قنوت دعا جهنم امام خمینی آیت الله خامنه ای وضو شهدا صلوات
منوی اصلی
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
هفته سوم خرداد 1388هفته اوّل اردیبهشت 1388 هفته چهارم فروردین 1388 هفته سوم فروردین 1388 هفته چهارم اسفند 1387 هفته چهارم آبان 1387 هفته سوم آبان 1387 هفته سوم مهر 1387 هفته دوم مهر 1387 هفته اوّل مهر 1387 هفته چهارم شهریور 1387 هفته سوم شهریور 1387 هفته دوم شهریور 1387 هفته چهارم مرداد 1387 هفته اوّل مرداد 1387 هفته دوم تیر 1387 هفته اوّل تیر 1387 هفته چهارم خرداد 1387 هفته چهارم اردیبهشت 1387 هفته سوم اردیبهشت 1387 هفته دوم اردیبهشت 1387 هفته اوّل اردیبهشت 1387 هفته چهارم فروردین 1387 هفته سوم فروردین 1387 هفته اوّل فروردین 1387 هفته چهارم اسفند 1386 هفته سوم اسفند 1386 هفته دوم اسفند 1386 هفته اوّل اسفند 1386 آرشيو موضوعی
مذهبیادبی پيوندهای روزانه
تماس با ماآرشيو پیوندها پيوندها
زنده باد اسلام راستینوبلاگ شهيد علم الهدي بهانه مسافر كربلا خادم الشهدا منتظر انتظار سبز قالب های حرفه ای وبلاگ ابزار وب فارسی امکانات
|
| Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar |